Na acht jaar reizen door het zonnestelsel komt de BepiColombo binnenkort aan bij Mercurius. November 2026 wordt een belangrijke maand. Hier wat achtergrondinformatie.
BepiColombo
De BepiColombo is een wetenschappelijke missie van wereldklasse onder leiding van het Europees Ruimteagentschap (ESA) in nauwe samenwerking met het Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA). Het wordt de eerste missie die met twee ruimtevaartuigen Mercurius bezoekt, waarbij ESA’s Mercury Planetary Orbiter (MPO) en JAXA’s Mercury Magnetospheric Orbiter (Mio) tegelijkertijd om de planeet draaien.
De tijdlijn
De lancering was op 20 oktober 2018 vanaf het Spaceport Kourou in Frans-Guyana met een Ariane 5-raket. De geplande aankomst bij Mercurius in de definitieve banen rond Mercurius is 21 november 2026.
In de tussentijd heeft het pakket meerdere scheervluchten gemaakt langs de Aarde, Venus en Mercurius zelf. De glijvluchten langs de Aarde en Venus waren voor navigatie: een slimme en zo snel mogelijke baan ‘omlaag’ (= dichter naar de zon) vinden. Die langs Mercurius waren noodzakelijk om de opgebouwde snelheid (en daarbij behorende energie) weer kwijt te raken: de BepiColombo is tenslotte vanaf de aardbaan ‘omlaag’ naar de zon gevallen, tot aan de veel lagere baan van Mercurius en heeft daardoor veel snelheid gewonnen.
Afgelopen september was de snelheid laag genoeg geworden om conform de planning tot de volgende fase over te gaan.
Drie onderdelen
De BepiColombo is een pakket dat bestaat uit drie onderdelen.
De Mercury Transfer Module (MTM) zorgde tijdens de reis voor de voortstuwing. Hij werkte met ionenmotoren. Toen de module het setje satellieten in een nabije baan rond Mercurius had afgezet, werd de MTM afgestoten. Dat was afgelopen september. Direct daarna begonnen de testen van alle instrumenten van de twee waarnemingssatellieten.
Het setje van twee satellieten ging ondertussen op eigen kracht op weg naar de definitieve banen. Ze zijn op dit moment onderweg. Rond 21 november zullen ze in een lage baan aankomen, om op 9 of 10 december van elkaar te splitsen, zodat ze ieder in de eigen omloopbaan eindigen. Daar gaan ze aan de slag met ieder hun eigen uitgebreide pakket aan instrumenten. De wetenschappelijke metingen staan gepland vanaf april 2027 en ze zullen minimaal één jaar jaar lang doorgaan.
De Mercury Planetary Orbiter (MPO) is gebouwd door het ESA. De instrumenten zijn bedoeld voor het in kaart brengen van het oppervlak en de diepere structuur van Mercurius. In de MPO zitten 11 aparte apparaten.
De Mercury Magnetospheric Orbiter (Mio) is gebouwd door het Japanse JAXA. Deze unit met 5 aparte instrumenten gaat het magnetisch veld meten op de verschillende hoogten boven de planeet.
SF
De SF-thriller ‘Zwammen’ speelt op (of beter: in) Mercurius. Zullen de ESA-instrumenten kunnen vaststellen dat er inderdaad grotten zijn op Mercurius (zie de link naar de blog hieronder)?
Kijk voor meer informatie over de SF-thriller ‘Zwammen’ op https://www.wettum.org/zwammen
Voor hoe grotten zouden zijn kunnen ontstaan: zie https://wettum.org/2026/05/16/grotten-op-mercurius/
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/BepiColombo
https://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/BepiColombo
