27 juni: de reddingsmissie

27 juni 2026. SF in actie!

Houd het in de gaten: 27 juni 2026 zijn we getuige van de eerste onbemande reddingsmissie in de ruimte. Die missie is noodzakelijk, want: onze Swift is in gevaar!

De Swift-satelliet is een ruimtetelescoop die werd gelanceerd in 2004. Als aanvulling op veel andere telescopen, kijkt de Swift vooral naar gamma-straling: zeer energierijk licht. Hij is daarbij gespecialiseerd in de zogenaamde ‘gamma-flitsen’: snelle uitbarstingen van licht die optreden bij oa botsingen tussen neutronsterren. Héél boeiend!
Om zijn klus te klaren, heeft de satelliet drie instrumenten aan boord: een röntgentelescoop, de BAT (Burst Alert Telescope, dat is de gammaflitsmeter), en een vrij gewone telescoop voor UV en zichtbaar licht.
Wanneer de BAT een gammaflits detecteert, draait de satelliet zich razendsnel naar de juiste positie. Dat is in de ruimte een knappe prestatie – hij dankt daar zijn naam Swift aan. Vanuit die stand kan hij dan met de andere instrumenten het verschijnsel bestuderen.

Succesvol

De Swift was bedoeld voor twee (!) jaar, maar deed zulke toffe ontdekkingen (zie de wiki-pagina in de links) dat hij in gebruik werd gehouden. Hij werkt al meer dan 20 jaar prima en kan nog decennia mee, maar helaas: door tegenvallend ruimteweer (meer zonnewind dan verwacht) zakte hij uit zijn baan op 600 km hoogte omlaag. Langzaam, steeds sneller. Inmiddels hangt hij op 300 kilometer, en naar schatting in oktober zal het voorbij zijn. Hij gaat verbranden in de dampkring.
We willen hem graag nog blijven gebruiken, maar de satelliet heeft zelf geen mogelijkheden voor baancorrecties. Gedoemd, dus. Tenzij…

Help!

Iemand moet Swift gaan helpen. Het ligt voor de hand om The Thunderbirds te bellen, maar NASA heeft besloten om zelf aan de slag te gaan. Ze doen dat samen met een commercieel bedrijf dat in opdracht van NASA speciaal hiervoor een nieuwe satelliet heeft ontwikkeld. Op 27 juni 2026.

Het onbemande ruimtevaartuig heeft de naam LINK. Het wordt met een raket gelanceerd en gaat rechtsstreeks naar de Swift toe. Eerlijk is eerlijk: dat is al een hele klus. Precies de goede hoogte. Precies de goede plek in precies de goede baan. Exact de goede snelheid. Langzaam naderen, want een botsing is fataal. Het is een precisiewerkje voor superspecialisten.

Bij de Swift aangekomen maakt de LINK zich vast. Ah, dat is eenvoudig gezegd, maar hoe gaan ze dat doen? Het is lastig. Eigenlijk kan het helemaal niet, want de Swift is er niet voor uitgerust: de satelliet heeft nergens een plek voor een koppeling. Dit is dus improviseren. Het moet bovendien razendvoorzichtig, want met drie telescopen en veel elektronica aan boord is de Swift een ontzettend kwetsbare installatie.

Wanneer de twee satellieten eenmaal aan elkaar vastzitten, zet de LINK zijn eigen motoren aan. Samen vliegen ze terug naar een hogere baan, en daar moeten ze vervolgens ontkoppelen. Eenmaal weer in bedrijf moet de Swift weer in staat zijn zich razendsnel naar nieuwe gammabursts toe te draaien. LINK moet dus uit de buurt zijn.

Het is de eerste keer dat er zoiets wordt geprobeerd. Een onbemande reddingsoperatie. Een huzarenstukje. SF in actie.