In de ‘harde-SF’ roman ‘Kwantumschuim‘ is een centraal thema het programmeren van de diepste energieniveaus van onze werkelijkheid met een kwantumcomputer. Het is een zéér speculatieve, technisch onbereikbare maar ook o zo uitdagende wereld.
Speculatief. Natuurlijk, het is tenslotte SF. Maar absurd… of gaat het technisch misschien toch een keer lukken? Hier een korte blik in de nieuwe ontwikkelingen voor het opslaan, bewaren en weer terughalen van informatie op kwantumschaal. De techniek heet ‘Higgs-echo‘.
Een Higgs-echo is een recent ontdekt kwantumfenomeen. Higgs-modi (dat zijn energie-oscillaties in supergeleiders) interageren met andere deeltjes en creëren vertraagde, ‘echo’-achtige respons.
‘Echo’ betekent dat de informatie tijdelijk is opgeslagen / vertraagd, en even daarna wordt gereproduceerd. Laat dat nu precies zijn wat in een computer ‘geheugen’ moet doen!
PAS OP: EEN ALINEA MET TECHNO-BABBEL.
In een technologisch zeer geavanceerd proces kunnen technici met ultrakorte THz-pulsen (terahertz) Higgs-modi (een soort collectieve trillingen in de supergeleider) prikkelen. De interactie daarvan met zgn quasideeltjes produceert een tijd-vertraging in het signaal, een ‘echo’ die informatie vasthoudt.
TERUG NAAR BEGRIJPELIJKE TAAL.
De techniek maakt het coderen, opslaan en terughalen (‘echoën’) van informatie mogelijk op het allerkleinste niveau. Hiermee zou het (nu nog: theoretisch) mogelijk worden die als bitje te gebruiken voor een computer: een locatie om informatie op te slaan, of om berekeningen uit te voeren. Onthoud het woord: Higgs-echo , het zou zomaar een term kunnen zijn die u een keer gaat terughoren.
Intussen is in SF de kwantumcomputer natuurlijk allang ingevoerd. Soms zonder eigenschappen die specifiek bij de microschaal van kwanta horen, maar soms ook met juist wél die kenmerken. Voorbeeld van dat laatste is Anoka, de kwantum-AI die in de SF-roman Kwantumschuim een vergelijkbare techniek gebruikt om de grond van onze werkelijkheid te programmeren. Eerst leert ze zelf erin te leven. Later neemt ze haar programmeurs mee in wat eerst een eenzame virtuele wereld lijkt, maar toch meer blijkt te zijn.
Speculatie. Spanning. Ontsporende teamleden en onverwachte vrienden. Haat en onverschilligheid, vriendschap en iets dat misschien liefde genoemd mag worden. ‘Kwantumschuim’ verkent de grenzen van ons voorstellingsvermogen.
Lees meer op https://www.wettum.org/kwantumschuim
Bron: kijk bijvoorbeeld op https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.ads8740
Wettum.org 